خانه / اخبار / امید در بیماران مبتلا به سرطان

امید در بیماران مبتلا به سرطان

نقش امید در بیماران مبتلا به سرطان

نقش امید به قدری در این بیماری اهمیت دارد که باید محور زندگی آنها را تشکیل بدهد. امید یعنی رشته ای وجود داشته باشد که بیمار را با دنیا پیوند دهد. یک بیمار سرطانی باید بتواند دل ببندد و قدرتمندانه مبارزه کند. برای بیمار در حال درمان با شیمی درمانی سخت است که دنیا را زیبا ببیند، اما او باید بتواند در میان تمام نازیبایی ها، زیبایی ها را ببیند و برای خود کورسوی امید بیابد. باید این توان را داشته باشد که به خود امید بدهد این روزهای سخت گذرا هستند و او قادر خواهد بود آنها را پشت سر بگذارد.

درست که راه درمان بسیار سخت است و با رنج و درد بسیاری همراه است، اما بیمارانی که سلامت خود را به دست آورده اند، می توانند الگوی مناسبی برای بیمارانی باشند که خود را باخته و زندگی خود را تمام شده می دانند.

 

نقش خانواده در ایجاد امید در بیماران مبتلا به سرطان

خانواده و اطرافیان بیمار نقش بسیار بسیار مهمی در دست یافتن بیمار به بهبودی و حس و حال او دارند. خانواده ای که با وجود زنده بودن بیمارشان بالای سر او که در حال شیمی درمانی است سوگواری می کنند، چگونه می توانند انتظار داشته باشند که مریض آنها سلامت شود و از بیماری رهایی پیدا کند.

بیمار از خانواده خود نیاز دارد که به او دلداری بدهند و با او همدردی کنند. غم و اندوه و چشمان اشک بار آنها نه تنها دردی از بیمار دوا نمی کند، بلکه موجب می شود بیمار روحیه مبارز خود را نیز از دست بدهد و رمقی برای مقابله نداشته باشد.

نقش پزشک در ایجاد امید در بیماران مبتلا به سرطان

نباید نقش مهم پزشک در ایجاد امید در بیماران سرطانی را دست کم بگیریم. شاید پزشکان از قدرت تأثیر گذاری کلام خود آگاه نباشند، ولی به طور حتم وقتی به یک بیمار می گویند تا شش ماه دیگر بیشتر فرصت زندگی ندارد، لطفی به او نمی کنند. درست است که پزشک باید واقع بین باشد و از حقایق بگوید، اما هرگز نباید نقش خود را در امیدبخشی به بیمار فراموش کند.

آنها نباید فراموش کنند که بیماران سرطانی بسیار آسیب پذیر هستند و روحیه آنها نیاز دارد که توسط افراد مهم زندگیشان، از جمله پزشک معالجشان، تقویت و ریشه امید در آنها دوانده شود.

 

مراقبت های روحی از بیماران مبتلا به سرطان

متخصصان این بیماری می گویند که داشتن امید و روحیه مثبت و همچنین اعتماد به نفس در مبتلایان به بیماری سرطان به اندازه شیمی درمانی اهمیت دارد. همان طور که جسم یک بیمار به مراقبت و درمان نیاز دارد، روح و روان او نیز نیازمند درمان است. کمک گرفتن از یک روان شناس می تواند سطح امید در بیماران سرطانی را ارتقا بخشد.

بیمارانی که موفق شوند خود را با سرطان وفق دهند می توانند از شیوه های درمان نتیجه خوبی بگیرند، اما بر عکس آنها که خود را از جامعه جدا می دانند ممکن است دوباره و دوباره تومورها در آنها رشد کنند و توانشان را بگیرند. افسردگی می تواند این بیماران را از پا بیاندازد. این بیماران باید بدانند که داشتن امید می تواند برای آنها معجزه کند و تومورها را برای همیشه در بدنشان از بین ببرد.

 

امید در بیماران مبتلا به سرطان و سرعت بهبود

افرادی که در طی درمان بیماران سرطانی با آنها از نزدیک برخورد دارند باید بدانند که وظیفه مهم حمایت عاطفی از بیمار بر عهده آنها است. حال و احوال این بیماران مدام تحت تأثیر عوارض داروها در حال تغییر است و گاهی نیاز دارند که از احساسات خود بگویند. وظیفه این افراد است که با شکیبایی به آنها گوش فرا دهند.

متخصصان این حوزه بر این اعتقاد هستند که سرعت بهبود در امیدواران از ناامیدان بیشتر است. امیدوارها در مقایسه با ناامیدها یک قدم جلوتر هستند. اگر این مسئله را باور کنید که این بیماری مانند تمام اتفاقات دیگر زندگی خودش را به شما نشان داده است تا درسی از زندگی بگیرید، هر چه سریع تر درس زندگیتان را از آن بگیرید و وارد چرخه سلامتی خود شوید. مطمئن باشید که روزهای خوش در راه هستند.

 

سرطان و روابط زناشویی

وقتی زنان به سرطان مبتلا می شوند به علت های گوناگون ممکن است در زندگی جنسی آنها تغییراتی ایجاد شود. سرطان و روابط زناشویی و تأثیری که این بیماری بر روابط جنسی بیماران می گذارد نمی توان نادیده گرفت. ایجاد مشکل در روابط زناشویی، ایجاد تغییر در آناتومی بدن و در مواقعی شکل ظاهری، ایجاد تغییر کارکرد در فیزیولوژی طبیعی بدن، وجود خشم، اضطراب و افسردگی در بیمار، ایجاد تغییر در جایگاه و نقش خانوادگی بیمار و کاهش میل جنسی در اثر مصرف داروها از این تأثیرات به شمار می روند.

 

تأثیر سرطان و روابط زناشویی

خانم هایی که به این بیماری مبتلا می شوند، باید از تأثیر ابتلا به سرطان و روابط زناشویی آگاه باشند.

مشکلاتی که ممکن است این بیماران با آن مواجه شوند عبارتند از:

  • وجود درد یکی از مشکلات شایع در این بیماران است، به ویژه در زنانی که جراحی لگن انجام داده اند.
  • شیمی درمانی و درمان های هورمونی ممکن است موجب یائسگی زودرس در زنان شود.
  • کمبود هورمون هایی مانند استروژن و تستوسترون ممکن است با علائم گرگرفتگی و کاهش میل جنسی همراه باشد.
  • داشتن حالت تهوع و همچنین خستگی می تواند در روابط جنسی تأثیرگذار باشد.
  • تغییراتی مانند جراحی پستان و ریزش موها ممکن است اعتماد به نفس زنان را کاهش دهد. همسر فرد بیمار وظیفه دارد در این مورد به ایجاد اعتماد به نفس در او کمک کند.

البته باید عنوان کرد هیچ کدام از این موارد موجب نمی شود همسر فرد بیمار از محبت کردن به بیمار دوری کند، آن هم در شرایطی که فرد بیمار به حمایت عاطفی و در آغوش کشیدن های او نیاز مبرم دارد.

منبع خیریه محد حسین رضوی

 

 

درباره‌ی ادمین

حتما ببینید

دوخت لباس های بیمارستانی توسط مددکاران خیریه

افتخاری بزرگ از موسسه خیریه امام حسن مجتبی (ع) راوند کاشان تهییه و دوخت لباسهای …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.